sunnudagur, 29. ágúst 2010

bláberjaeftirréttur ani phyo

Ég var búin að lofa að deila með ykkur bláberjaeftirrétti sem er í miklu uppáhaldi fjölskyldunnar. Hann er á bls. 93 í bókinni Ani's Raw Food Desserts eftir Ani Phyo, sem ég hef minnst á áður. Það gæti ekki verið einfaldara að útbúa þennan og hann vekur alltaf lukku; ljúffeng hollustubomba í skál, kjörin á þessum árstíma þegar margir hafa lagt leið sína í berjamó. Ég verð eiginlega að minnast á það hér að góður vinur okkar glímir við sykursýki og þessi eftirréttur fer svo vel í hann. Ég gleymi því aldrei þegar hann fór afsíðis eftir mikið veisluát og mældi sig eftir að hafa smakkað þennan í fyrsta sinn og tilkynnti okkur að hann trúði því ekki hversu lágur hann mældist. Honum fannst þetta ótrúlegt enda ansi oft í matarboðum sem hann þarf að neita sér um eftirrétti, sem eru yfirleitt stútfullir af sykri og öðru sem hefur slæm áhrif á blóðsykurinn. Mig langar svo að nefna að áferðin á mulningnum veltur á matvinnsluvélinni sem þið notið. Með minni verður áferðin eilítið klesst ef ég ber hana saman við myndina í bók Ani. En það er náttúrlega bragðið sem skiptir megin máli.

BLÁBERJAEFTIRRÉTTUR ANI PHYO

HRÁEFNI

MULNINGUR

  • 1 bolli döðlur, lagðar í bleyti í 30 mínútur
  • 1 bolli möndlur með hýði
  • 1 teskeið kanill
  • 1 teskeið múskat (ég nota ½ tsk og stundum sleppi ég múskatinu alveg og nota ½ tsk til viðbótar af kanil)
  • ½ teskeið fínt sjávarsalt

FYLLING

  • 4 bollar bláber (= 1 lítri)
  • ¼ bolli agave síróp

AÐFERÐ

  1. Leggið döðlurnar í bleyti í 30 mínútur
  2. Byrjið svo á mulningnum: Setjið möndlur, kanil, múskat og salt í matvinnsluvél, stillið á „pulse“ og látið vélina vinna uns þið fáið litla klumpa. Hellið vatninu af döðlunum, bætið þeim út í og vinnið vel
  3. Setjið helminginn af mulningnum í leirmót/bökudisk og setjið hinn helminginn til hliðar
  4. Til að gera berjafyllinguna: Setjið bláberin í stóra skál, hellið agave sírópinu yfir og notið mjúka sleif til að hræra þessu rólega saman og passið að kremja ekki berin
  5. Hellið berjafyllingunni yfir mulninginn í mótinu/bökudisknum og dreifið svo restinni af mulningnum yfir berjafyllinguna
  6. Ég geymi eftirréttinn í ísskápnum uns ég ber hann fram með þeyttum rjóma, heimagerðum ís eða grískri jógúrt. Þið getið líka borið þennan fram í fallegum glösum ásamt ís. Setjið þá eftirréttinn (um hálfan bolla) í hvert glas, svo góða skeið af ís ofan á og toppið með eftirréttinum og jafnvel örlitlum þeyttum rjóma
  7. Ef þessi klárast ekki þá fáum við okkur restina í morgunmat daginn eftir og sleppum þá auðvitað rjómanum/ísnum. Rétturinn geymist annars í 2-3 daga í ísskáp

fimmtudagur, 19. ágúst 2010

skúffukaka


Ég hef aldrei verið mikið fyrir skúffukökur en það breyttist fyrr á þessu ári. Ég gat ekki annað en lagst í tilraunir í febrúar þegar María mín bað mig svo fallega um að þróa köku sem væri „bara svona venjuleg súkkulaðikaka, ekki með neinum döðlum, möndlum eða hnetum.“ Þessi tilraun heppnaðist afskaplega vel og ég notaði súkkulaðikrem sem ég setti saman í fyrra til að búa til heitt súkkulaði; gerði bara örlitla breytingu á því fyrir kökuna. Börnin eru einstaklega hrifin af þessari köku – við hjónin líka og allir sem hafa fengið að smakka – og kosturinn við hana er sá að það er svo einfalt að skella í hana og tekur ekki langan tíma. Ágætt líka stundum að gefa matvinnsluvélinni frí og hvíla sig á hnetunum. Þessi kaka er að sjálfsögðu laus við smjör, púðursykur og hvítan sykur og hvort sem þið trúið því eða ekki þá er ekki nema ein matskeið af kókosolíu í henni. Kakan er ekki stór en mér finnst skúffukökur vera það seðjandi að ég get aldrei borðað mikið í einu. [Uppfærsla 22. feb. 2013: Ég er búin að gera örlitlar breytingar á uppskriftinni og ég breytti eilítið baksturstímanum og hitanum því ég er hætt að baka kökuna á blæstri. Ég er búin að setja saman annað krem sem ég nota á skúffukökuna.]

SKÚFFUKAKA, BOTNINN

HRÁEFNI

  • 1 bolli spelti (130 g)
  • 3-4 matskeiðar gott kakó lífrænt/fair-trade
  • 2 teskeiðar vínsteinslyftiduft
  • ½ teskeið sjávarsalt, fínt
  • ½ bolli hrásykur (= 100 g)
  • 1 stórt (hamingju)egg
  • 2 matskeiðar hreint hlynsíróp eða agave
  • má sleppa: 1 matskeið gott kaffi (þarf ekki að vera nýlagað)
  • 1 teskeið vanilludropar úr heilsubúð (eða lífrænn vanillusykur)
  • 1 matskeið kókosolía (látið krukkuna standa í skál með heitu vatni fyrir notkun)
  • 5 matskeiðar (75 ml) hrein eða grísk jógúrt
  • 4-5 matskeiðar (60-75 ml) vatn (ágætt að nota vatn við stofuhita)
  • kókosmjöl til að strá yfir kökuna

AÐFERÐ

  1. Sigtið þurrefnin í skál og setjið til hliðar
  2. Setjið hrásykur, egg, agave, kaffi, vanilludropa og kókosolíu í bökunarskál og hrærið rólega saman með pískara og blandið svo jógúrtinni saman við
  3. Bætið þurrefnunum í skálina og hrærið rólega saman við með sleif ásamt vatninu. Deigið á ekki að vera stíft heldur eilítið fljótandi án þess þó að vera mjög vatnskennt. Bætið við fimmtu matskeiðinni af vatni ef ykkur finnst vanta meiri vökva***
  4. Klæðið 25 x 25 cm ferkantað form/skúffu með bökunarpappír, hellið deiginu í formið og notið sleikju til að dreifa því jafnt þannig að horn og endar séu ekki lægri en miðjan
  5. Bakið við 170-175°C í 24-28 mínútur og útbúið súkkulaðikremið á meðan kakan er í ofninum
  6. Látið kökuna kólna í alla vega hálftíma áður en þið setjið kremið á hana og stráið svo kókosmjöli yfir
***Þetta með vökvann er stillingaratriði og veltur á því hvert rakastigið er í eldhúsinu hverju sinni, líka á því hvaða tegund af spelti ég nota. Ég nota yfirleitt alltaf 4 msk (60 ml vatn).

SÚKKULAÐIKREM

Upphaflega setti ég saman þetta krem til þess að nota í heimagert heitt súkkulaði. Sú útgáfa er keimlík þessari og ég lofa að birta hana fljótlega hér á síðunni. [Uppfærsla 12. des. 2013: Ég er búin að deila öðru súkkulaðikremi sem ég er farin að nota á skúffukökur og marengstoppa.]

HRÁEFNI

  • 3 matskeiðar hrásykur (ekki nota of grófan)
  • 4 matskeiðar kakó
  • 2 matskeiðar kaffi
  • 1-2 matskeið vatn
  • ½ teskeið vanilludropar/vanillusykur úr heilsubúð
  • 2½ teskeiðar agave eða hreint hlynsíróp
  • ½ teskeið kókosolía, fljótandi
  • örlítið af fínu sjávarsalti

AÐFERÐ

  1. Blandið kakó og sykri saman í litla skál með skeið
  2. Bætið vanilludropum, kaffi og vatni út í og hrærið rólega saman með skeiðinni
  3. Bætið agave og kókosolíu saman við, saltið og smakkið til (áferð kremsins á að vera silkimjúk en ekki of fljótandi)
  4. Látið kremið standa við stofuhita á meðan kakan er að kólna og dreifið því svo yfir kökuna með sleikju

sunnudagur, 8. ágúst 2010

pizzabotn


Ég hef verið án bakstursofn í smá tíma og þegar ég loksins komst í ofn á föstudaginn þá var pizza það fyrsta sem fór inn í hann enda var ég að vígja pizzastein sem vinkona mín gaf mér í afmælisgjöf. Það er eðalgræja þegar gerðar eru þunnbotna pizzur. Þó ég væri að nota nákvæmlega sömu uppskrift og venjulega þá urðu botnarnir bara betri og hér sátu alsælir fjölskyldumeðlimir við borðið. CafeSigrun á uppskriftina að pizzabotninum sem tekur enga stund að útbúa enda er hann gerlaus. Þar sem við erum yfirleitt fimm þá geri ég alltaf tvöfalda uppskrift, eins og hún birtist hér. Ef ég er að gera pizzur fyrir færri þá skipti ég afganginum af deiginu í litla poka og set í frystinn.

PIZZABOTN

HRÁEFNI

  • 500 g spelti
  • 1½-2 matskeiðar vínsteinslyftiduft
  • fínt sjávarsalt eftir smekk (ég nota ekki nema ca. ½ tsk því ég geri þunnbotna pizzur og auk þess salta ég þær létt þegar þær koma úr ofninum)
  • ½-1 teskeið oregano (má sleppa)
  • 0-1 matskeið extra virgin ólífuolía
  • 225-275 ml heitt vatn (magnið veltur á rakanum í eldhúsinu hverju sinni, ég nota yfirleitt alltaf 250 ml)

AÐFERÐ

  1. Setjið þurrefnin í stóra skál og blandið saman með sleif
  2. Ef þið notið olíu, bætið henni þá út í 225 ml af vatni og hellið rólega í skálina, hrærið létt með sleifinni og aukið svo vatnið eins og þarf (þið finnið hvort þið þurfið meira vatn með því að klípa aðeins í deigið)
  3. Stráið spelti á borðplötuna og hnoðið deigið létt í höndunum. Deigið á að vera létt í sér og á ekki að klessast við borðplötuna
  4. Rífið bút af deiginu og hnoðið létt, fletjið þunnt út með kökukefli og setjið á bökunarplötu með bökunarpappír eða í sérstök pizzuform (ég geri 5-6 miðlungs pizzur úr öllu deiginu)
  5. Dreifið pizzasósu á botninn og bætið svo álegginu og ostinum
  6. Bakið við 230°C í ca. 7-10 mínútur
  7. Ég mæli með að skvetta smá extra virgin ólífuolíu yfir pizzuna þegar hún kemur úr ofninum og salta létt með maldon- eða sjávarsalti úr kvörn. Svo er gott að nota nýmalaðan svartan pipar fyrir þá sem vilja


Á þessum bæ er mismunandi hvað hver vill fá ofan á pizzuna. Ég sjálf elska grænar ólífur og stundum hef ég ekkert nema ólífur, mozzarella ost, smá parmesan og nýmalaðan svartan pipar á minni. Sonurinn vill bara margarítu en dæturnar vilja nokkrar pepperoni sneiðar. Eiginmaðurinn fær nokkrar pepperoni sneiðar, rauða papriku eða sólþurrkaða tómata, ólífur, mozzarella og parmesan. Það er um að gera að leyfa hugmyndafluginu að ráða þegar kemur að pizzum, alla vega hafa eina öðruvísi bara til að smakka.

 Spelt getur verið mjög mismunandi og það er háð rakastiginu í eldhúsinu hverju sinni. Það þarf því yfirleitt að stilla vökvann af þegar bökuð eru brauð og slíkt með spelti. Ég hef ekki enn þá fundið gróft spelti sem ég get notað eitt og sér í pizzubotna. Ég blanda því yfirleitt grófu og fínu spelti saman. Ef speltið er með einhverja stæla þá má nota lífrænt hveiti í neyð á móti grófu spelti. Ég nota annars aldrei hvítt hveiti í bakstur.

 Olía: Undanfarið hef ég alfarið sleppt að nota olíu í deigið og það kemur mjög vel út. Það er nú bara vegna þess að ég hef verið að nota aðra tegund af spelti og deigið verður hreinlega of stíft með olíunni.

 Vínsteinslyftiduft: Athugið að stundum er hægt að kaupa það í pökkum sem eru hugsaðir fyrir 500 g af mjöli og þá þarf ekki að mæla skeiðarnar. Ef þið eruð að nota venjulegt lyftiduft þá er 1 matskeið nóg.

 Það má kaupa lífrænt þurrger í pökkum sem eru hugsaðir fyrir 500 g af mjöli. Þið getið notað sömu uppskrift og bætið þá hálfri matskeið af hrásykri í deigið og látið það hefa sig í ca. 40 mínútur. Persónulega finnst mér vínsteinslyftiduftið miklu skemmtilegra, kannski bara vegna þess að gerlyktin og bragðið truflar mig alltaf örlítið, og með lyftiduftinu er deigið tilbúið um leið og hráefnunum hefur verið blandað saman.

NOTKUN PIZZASTEINS:

Sigrún á CafeSigrun bað mig að deila með notendum síðunnar reynslu minni af notkun pizzasteins og hér er svarið mitt svona nokkurn veginn:

  • Ég kynntist notkun pizzasteins fyrir mörgum árum í gegnum vinkonu mína [sú sem gaf mér steininn minn] og þegar ég fékk pizzur hjá henni þá fékk ég alltaf þá tilfinningu að ég væri að borða Eldsmiðjupizzur, sem voru í uppáhaldi hjá mér. Nú hef ég notað minn eigin stein í tvö ár og held að ég gæti bara ekki án hans verið. Á þessu heimili eru heimagerðar pizzur á hverjum einasta föstudegi og stundum oftar þannig að steinninn góði er í mikilli notkun.
  • Ég geng ekki svo langt að segja að bragð pizzunnar sé öðruvísi þegar pizzsteinn er notaður en það sem steinninn gerir er að hann dreifir hitanum jafnt og hann dregur líka í sig raka úr deiginu. Hann er því sérstaklega góður fyrir þá sem eru hrifnir af þunnbotna pizzum.
  • Það þarf að hita pizzasteininn með ofninum og það sem mér finnst best að gera er að setja bökunarpappír á disk sem er með engum brúnum, útbúa pizzuna á disknum og færa hana svo yfir á heitan pizzasteininn í ofninum. Ég útbý hverja pizzu bara rétt áður en ég set hana í ofninn þannig að það verður engin rakamyndun í bökunarpappírnum; pizzan rennur því auðveldlega af pappírnum yfir á steininn.
  • Fólk hefur oft sagt við mig að pizzasteinn sé bara vitleysa, að það sé enginn munur á pizzum sem eru settar á plötur eða stein. Það gerðist nú einu sinni - OG BARA EINU SINNI - að ég hreinlega gleymdi að hita steininn með ofninum og þurfti því að nota venjulega plötu. Ég held að hver einasti fjölskyldumeðlimur hafi spurt: „Af hverju eru pizzurnar einhvern veginn öðruvísi núna?“ Það var akkúrat botninn sem öllum fannst vera „eitthvað öðruvísi“ en venjulega.

Pin It button on image hover