sunnudagur, 8. ágúst 2010

pizzabotn



Ég hef verið án bakstursofn í smá tíma og þegar ég loksins komst í ofn á föstudaginn þá var pizza það fyrsta sem fór inn í hann enda var ég að vígja pizzastein sem vinkona mín gaf mér í afmælisgjöf. Það er eðalgræja þegar gerðar eru þunnbotna pizzur. Þó ég væri að nota nákvæmlega sömu uppskrift og venjulega þá urðu botnarnir bara betri og hér sátu alsælir fjölskyldumeðlimir við borðið. CafeSigrun á uppskriftina að pizzabotninum sem tekur enga stund að útbúa enda er hann gerlaus. Þar sem við erum yfirleitt fimm þá geri ég alltaf tvöfalda uppskrift, eins og hún birtist hér. Ef ég er að gera pizzur fyrir færri þá skipti ég afganginum af deiginu í litla poka og set í frystinn.

PIZZABOTN

HRÁEFNI

  • 500 g spelti
  • 1½-2 matskeiðar vínsteinslyftiduft
  • fínt sjávarsalt eftir smekk (ég nota ekki nema ca. ½ tsk því ég geri þunnbotna pizzur og auk þess salta ég þær létt þegar þær koma úr ofninum)
  • ½-1 teskeið oregano (má sleppa)
  • 0-1 matskeið extra virgin ólífuolía
  • 225-275 ml heitt vatn (magnið veltur á rakanum í eldhúsinu hverju sinni, ég nota yfirleitt alltaf 250 ml)

AÐFERÐ

  1. Setjið þurrefnin í stóra skál og blandið saman með sleif
  2. Ef þið notið olíu, bætið henni þá út í 225 ml af vatni og hellið rólega í skálina, hrærið létt með sleifinni og aukið svo vatnið eins og þarf (þið finnið hvort þið þurfið meira vatn með því að klípa aðeins í deigið)
  3. Stráið spelti á borðplötuna og hnoðið deigið létt í höndunum. Deigið á að vera létt í sér og á ekki að klessast við borðplötuna
  4. Rífið bút af deiginu og hnoðið létt, fletjið þunnt út með kökukefli og setjið á bökunarplötu með bökunarpappír eða í sérstök pizzuform (ég geri 5-6 miðlungs pizzur úr öllu deiginu)
  5. Dreifið pizzasósu á botninn og bætið svo álegginu og ostinum
  6. Bakið við 230°C í ca. 7-10 mínútur
  7. Ég mæli með að skvetta smá extra virgin ólífuolíu yfir pizzuna þegar hún kemur úr ofninum og salta létt með maldon- eða sjávarsalti úr kvörn. Svo er gott að nota nýmalaðan svartan pipar fyrir þá sem vilja


Á þessum bæ er mismunandi hvað hver vill fá ofan á pizzuna. Ég sjálf elska grænar ólífur og stundum hef ég ekkert nema ólífur, mozzarella ost, smá parmesan og nýmalaðan svartan pipar á minni. Sonurinn vill bara margarítu en dæturnar vilja nokkrar pepperoni sneiðar. Eiginmaðurinn fær nokkrar pepperoni sneiðar, rauða papriku eða sólþurrkaða tómata, ólífur, mozzarella og parmesan. Það er um að gera að leyfa hugmyndafluginu að ráða þegar kemur að pizzum, alla vega hafa eina öðruvísi bara til að smakka.

 Spelt getur verið mjög mismunandi og það er háð rakastiginu í eldhúsinu hverju sinni. Það þarf því yfirleitt að stilla vökvann af þegar bökuð eru brauð og slíkt með spelti. Ég hef ekki enn þá fundið gróft spelti sem ég get notað eitt og sér í pizzubotna. Ég blanda því yfirleitt grófu og fínu spelti saman. Ef speltið er með einhverja stæla þá má nota lífrænt hveiti í neyð á móti grófu spelti. Ég nota annars aldrei hvítt hveiti í bakstur.

 Olía: Undanfarið hef ég alfarið sleppt að nota olíu í deigið og það kemur mjög vel út. Það er nú bara vegna þess að ég hef verið að nota aðra tegund af spelti og deigið verður hreinlega of stíft með olíunni.

 Vínsteinslyftiduft: Athugið að stundum er hægt að kaupa það í pökkum sem eru hugsaðir fyrir 500 g af mjöli og þá þarf ekki að mæla skeiðarnar. Ef þið eruð að nota venjulegt lyftiduft þá er 1 matskeið nóg.

 Það má kaupa lífrænt þurrger í pökkum sem eru hugsaðir fyrir 500 g af mjöli. Þið getið notað sömu uppskrift og bætið þá hálfri matskeið af hrásykri í deigið og látið það hefa sig í ca. 40 mínútur. Persónulega finnst mér vínsteinslyftiduftið miklu skemmtilegra, kannski bara vegna þess að gerlyktin og bragðið truflar mig alltaf örlítið, og með lyftiduftinu er deigið tilbúið um leið og hráefnunum hefur verið blandað saman.

NOTKUN PIZZASTEINS:

Sigrún á CafeSigrun bað mig að deila með notendum síðunnar reynslu minni af notkun pizzasteins og hér er svarið mitt svona nokkurn veginn:

  • Ég kynntist notkun pizzasteins fyrir mörgum árum í gegnum vinkonu mína [sú sem gaf mér steininn minn] og þegar ég fékk pizzur hjá henni þá fékk ég alltaf þá tilfinningu að ég væri að borða Eldsmiðjupizzur, sem voru í uppáhaldi hjá mér. Nú hef ég notað minn eigin stein í tvö ár og held að ég gæti bara ekki án hans verið. Á þessu heimili eru heimagerðar pizzur á hverjum einasta föstudegi og stundum oftar þannig að steinninn góði er í mikilli notkun.
  • Ég geng ekki svo langt að segja að bragð pizzunnar sé öðruvísi þegar pizzsteinn er notaður en það sem steinninn gerir er að hann dreifir hitanum jafnt og hann dregur líka í sig raka úr deiginu. Hann er því sérstaklega góður fyrir þá sem eru hrifnir af þunnbotna pizzum.
  • Það þarf að hita pizzasteininn með ofninum og það sem mér finnst best að gera er að setja bökunarpappír á disk sem er með engum brúnum, útbúa pizzuna á disknum og færa hana svo yfir á heitan pizzasteininn í ofninum. Ég útbý hverja pizzu bara rétt áður en ég set hana í ofninn þannig að það verður engin rakamyndun í bökunarpappírnum; pizzan rennur því auðveldlega af pappírnum yfir á steininn.
  • Fólk hefur oft sagt við mig að pizzasteinn sé bara vitleysa, að það sé enginn munur á pizzum sem eru settar á plötur eða stein. Það gerðist nú einu sinni - OG BARA EINU SINNI - að ég hreinlega gleymdi að hita steininn með ofninum og þurfti því að nota venjulega plötu. Ég held að hver einasti fjölskyldumeðlimur hafi spurt: „Af hverju eru pizzurnar einhvern veginn öðruvísi núna?“ Það var akkúrat botninn sem öllum fannst vera „eitthvað öðruvísi“ en venjulega.

laugardagur, 24. júlí 2010

súkkulaðihnetusmjör (eða íssósa)

Uppskrift: Súkkulaðihnetusmjör (eða íssósa) · Lísa Hjalt
Ég kaupi stundum lífrænt súkkulaðihnetusmjör fyrir börnin því þeim finnst það gott ofan á brauð og hrískökur (ég kaupi aldrei Nutella eða svipaðar tegundir). Einhvern tíma þegar börnin sátu við borðið að smjatta á þessu þá fékk ég hugmyndina að prufa einn daginn að gera mitt eigið, bara til að sjá útkomuna. Þessi grófa útgáfa er í raun alfarið hugmynd barnanna. Ég valdi hráefnin og þau stóðu hérna og smökkuðu og sögðu mér nákvæmlega hvort þau vildu meiri sykur eða kakó o.s.frv. Uppskriftin ætti því að vera algjörlega skotheld fyrir krakkabragðlauka. Við skulum bara segja að þetta súkkulaðihnetusmjör sé gott fyrir krakka á öllum aldri því mmmmm hljóðin í mér og bóndanum voru ekkert minni (mér persónulega finnst þó betra að skipta út einni msk af hrásykri fyrir msk af agave, bara upp á áferðina). Ég geymi smjörið í ísskáp en vegna kókosolíunnar þá harnar það og því er gott að láta það aðeins standa áður en það er borið fram. Við notum þetta líka sem íssósu og ég verð að segja að það er algjört lostæti á ís (það þarf ekki að láta það standa áður en það er notað út á ís).

SÚKKULAÐIHNETUSMJÖR

HRÁEFNI

  • 100 g heslihnetur
  • 2 matskeiðar hrásykur (eða 1 msk og þá 3 msk agave)
  • 2 matskeiðar agave síróp
  • 1 teskeið vanillusykur, lífrænn
  • 2½ matskeiðar kakó, helst lífrænt/fair-trade
  • 3½-4 matskeiðar kókosolía (ef í föstu formi er gott að láta krukkuna standa í skál með heitu vatni fyrir notkun)

AÐFERÐ

  1. Byrjið á því að þurrrista heslihneturnar á pönnu. Það gæti tekið góðar 10 mínútur að fá hýðið til að losna. Kælið svo hneturnar og nuddið hýðið af með fingrunum, svona eins og hægt er
  2. Fínmalið hneturnar í matvinnsluvél eins vel og þið getið. Það getur verið ágætt að stöðva vélina á einhverjum punkti og rétt aðeins hræra í hnetunum með sleikju, haldið svo áfram að láta vélina ganga
  3. Bætið öllu öðru hráefni út í (byrjið með 3½ msk af kókosolíu) og látið vélina vinna vel. Ef þið notið útgáfu með minna af hrásykri og meira agave þá skulið þið byrja með 3 msk af kókosolíunni

PS. Ég er enn að tilraunast með útgáfu með silkimjúkri áferð (líklega þarf ég aðra matvinnsluvél því mín vinnur ekki nógu vel á hnetunum) og lofa að deila henni með ykkur þegar ég er orðin sátt.

miðvikudagur, 7. júlí 2010

pekansmákökur

Ein af mínum uppáhaldsbókum er Ani's Raw Food Desserts en hana skrifar Ani Phyo sem er þekkt fyrir hráfæði. Persónulega þá leiðist mér þetta orð hráfæði, mér finnst það einstaklega fráhrindandi eins og margt sem flokkast undir hráfæði getur nú verið gott. Bókin hennar Ani geymir 85 uppskriftir og þær sem ég hef prufað nú þegar eru virkilega ljúffengar. Í miklu uppáhaldi hér á bæ er t.d. bláberjaeftirréttur með möndlum og döðlum sem er að finna hér á síðunni. Þessar pecansmákökur eru á bls. 121 í bókinni og úr hráefninu eiga að nást 10 kökur. Ég geri þær líklega minni en Ani sjálf því ég geri alltaf fleiri og ég nota eilítið aðra aðferð. Ani notar nefnilega Medjool döðlur sem þarf ekki að leggja í bleyti.

PEKANSMÁSKÖKUR

1 bolli pekanhnetur (250 ml)
1 teskeið kanill
1 teskeið appelsínusafi (ég nota 1 matskeið)
1 bolli döðlur


Leggið döðlurnar í bleyti í 30 mínútur.

Setjið pekanhnetur, kanil og appelsínusafa (ég kreisti safa úr appelsínu) í matvinnsluvél, veljið púlshnappinn og látið vélina vinna uns þið fáið litla klumpa. Hellið vatninu af döðlunum, bætið þeim út í og vinnið vel.

Ani bendir fólki á að taka 1½ msk af blöndunni, leggja á plötu með bökunarpappír og fletja út kökur. Ég hef þetta bara einfalt, tek smá slurk í lófann og rúlla aðeins eins og ég ætli að gera kúlu og móta svo bara kökur með fingrunum og skelli beint í ílát með loki.

Þessar geymast í viku í kæliskápnum og í nokkrar vikur í frysti.


ÚTFÆRSLUR

Ég geri stundum útfærslu af þessum kökum. Uppskriftin hennar Ani er virkilega góð og útfærsluna geri ég bara þegar ég er í stuði og vil jafnvel fá enn meira af kökum út úr hráefninu. Ég byrja á því að setja 40 g af möndlum með hýði í matvinnsluvélina og vinn þær mjög vel. Svo bæti ég öllu hráefni uppskriftarinnar út í skálina ásamt þessu: 1 tsk agavesíróp, ½ msk appelsínusafi og klípa af fínu sjávarsalti. Þetta vinn ég vel í vélinni og næ að gera 23-25 kökur.

Pin It button on image hover